Er is nog zo veel dat ongezegd is. (Rutger Kopland)

Dupslog
Dupslog

Silvia Avallone, Marina Bellezza.

31 augustus 2014

Silvia Avallone, Marina Bellezza. 

Na de pijnlijk brandende, beklemmende gensters in haar debuutroman ’Staal’ rukt Silvia Avallone met ’Marina Bellezza’ op naar de barre hoogte van de Noord-Italiaanse vertelkunst. Ze sleept je als lezer mee in de gefnuikte toekomstdromen van de Italiaanse overbodigen, de jongeren die een veelbelovend leven voor zich zouden hebben wegens hooggeschoold en thuis in de grote steden. Het wordt voor de gelukkigen onder hen eerder thuiskomen in de grootouderlijke overlevingscultuur.

221. Er zijn perioden geweest in de geschiedenis waarin de mens het doel had de wereld te ontdekken, te verkennen, de weidsheid en het mysterie ervan te doorgronden. Maar deze tijd, het tweede decennium van de eenentwintigste eeuw, was het tijdperk waarin het doel er niet langer in bestond in de wereld op te gaan, maar de wereld te zijn, te vervangen, de wereld helemaal in je op te nemen. Het was een oorlog tussen pioniers van de zichtbaarheid in plaats van het mysterie. Een bloedige strijd om de meeste ruimte te veroveren in de media, in plaats van op aarde.

390. En samen gingen ze naar binnen in de stal. De meest oorspronkelijke plek uit de geschiedenis van de mens. Daar naar binnen gaan betekende het ware verschil doorgronden tussen niets en alles, terugkeren naar het begin van het begin: de overgang van de nomadische samenleving naar een sedentaire samenleving waarin aan landbouw en veeteelt werd gedaan. De temperatuur steeg naar een graad of twintig, de vochtige lucht werd hier lauw en weldadig. Het gele licht afkomstig van de tl-lampen aan het plafond verlichtte die soort van grot, die daardoor deed denken aan het hutje van een kerststal. De geur van mest, stro en melk was zo intens dat de eeuwen, de beschaving, de toekomst erdoor werdenweggevaagd.

541. ‘Weet je wat mij uiteindelijk duidelijk is geworden?’ Marina verbrak opnieuw het stilzwijgen. ’Dat je niet beter wordt door de ellende die je meemaakt, integendeel. Je wordt er alleen maar slechter door. Het is flauwekul dat je groeit als je lijdt. Als je lijdt, word je pissig en dan krijg je zin om wraak te nemen, punt.’

555. M. ‘Weet je wat ik denk? Dat jij altijd bang bent.’

A. ‘Ik ben bang om jou kwijt te raken. Ik ben bang om kwijt te raken wat ik heb opgebouwd, mijn boerderij. Ik ben bang dat ik Riabella nooit zal bereiken. Ik ben altijd bang geweest om te verliezen, want uiteindelijk heb ik ook altijd verloren.’ (...)

M. ‘Ik heb mijn eigen theorie over wat vrijheid is. (...) Vrijheid is niet iets positiefs, het is iets wat ontzettend pijn doet. Maar uiteindelijk moet je er toch doorheen, dat kan niet anders’.

558. M.’Ik voelde me zo rot dat ik wel zelfmoord had kunnen plegen, en daar heb ik ook aan gedacht. Maar ik kreeg ook een soort euforisch gevoel van die ervaring: dat ik alles kon doen, en dat niemand me zou tegenhouden. Misschien dat ik daarom altijd alles kapotmaak. Omdat ik het kan, omdat ik niet bang ben om de grond onder mijn voeten te verliezen, omdat ik toch nooit genoegdoening zal krijgen voor wat ik heb doorstaan. Ik heb het overleefd. Ik weet wat vrijheid is. En dat is iets waar jij bang voor bent. Om vrij te zijn en geen genoegdoening te krijgen.’

573. Wie zegt dat er altijd een oplossing bestaat? Wie zegt dat je per se moet winnen? En wat dan winnen? Wat dan bereiken?

583. (...) want de onvolmaaktheid van het leven is juist de kern van het leven, die uitholt en onverstoorbaar wroet van binnenuit, die zich tussen ons en onze wil in wringt, die verslindt zoals de rivier.

Reacties graag naar mailadres.