Er is nog zo veel dat ongezegd is. (Rutger Kopland)

Dupslog
Dupslog

Sanne Huysmans, Rafelen.

5 januari 2018

Sanne Huysmans, Rafelen

uitg. Houtekiet 2017

Alweer een nieuw Kempens schrijftalent – met veel inhoud, schoonheid en nog meer wijsheid. Sanne Huysmans durft het aan om diep te gaan in haar bevraging van de werkelijkheid tot zelfs de tussenruimte, de Japanse aida (Kimura Bin), die vrijheid biedt aan mensen die zonder verdwaasd ronddolen.

183. Een feit komt tot stand wanneer twee dingen zich op elkaar richten. Wat gebeurt is bijgevolg belangrijker dan wat bestaat. Eigenlijk geschiedt de wereld in de lucht tussen ons. Kortom: het wezen van de werkelijkheid zit in de verbindingen en niet in de materie.

Rafelen is knap geschreven, boeiend opgebouwd, soms wat ruim bemeten in metaforen maar vaker nog vol prachtig verwoorde overwegingen.

Wat een romandebuut!

Eén klein detail werd door de redactie evenwel over het hoofd gezien: ‘Een foetus van acht weken oud. Hoewel het ledematen had van amper drie centimeter lang, leek het toch alsof het haar met zijn kleine handen had losgelaten en uit haar was gestroomd.’ (169)

Een embryo van 8 weken meet hooguit 2 centimeter. Een foetus van 18 weken zou beter passen.

48. Rafelen is ontwarren, de knopen van het weven loshalen; rafelen is ook verwikkelen, de structuur van het weven weer in chaos storten. Rafelen betekent zowel eenvoudiger maken als compliceren. Ik doe dat vaak, rafelen. Tornen aan wat steek houdt, uitpluizen wat in de war is.

(…)

Rafelen is de worsteling tussen de verknoopte draad en zijn weefsel, tussen wat weg wil en wat insnoert. Het is de paradox van de vrijheid. Weg van verstikkende structuren, de zucht naar bewegingsvrijheid. Vrijheid als bevrijding, ongebondenheid en zelfzucht. Maar tegelijkertijd krijgt de draad pas zin in het geheel van het tapijt. Vrijheid in de andere betekenis van naastheid, verbondenheid en zorg. Het is allebei waar.

92. Het leven is niet gemaakt omwille van het gemak. Iedereen moet pogen het spiegelbeeld van zijn ouders stuk te slaan en zichzelf te vinden in de scherven.

213. D. Frenkel Order through entropy.

In de systemen die de onderzoekers bestudeerden, hadden zich uit zichzelf kristallen gevormd, die de orde van de systemen deden stijgen. De wetenschappers stelden vast dat de atomen binnen de structuur van het kristal meer vrijheid hebben: ze hebben een groter volume ter beschikking. De bewegingsruimte van de individuele partikels blijkt groter in verbinding dan in afzondering. Op dezelfde manier zouden de draden van een tapijt vrijer zijn dan de draden die eenzaam en uiteengerafeld in de marge blijven liggen.

En ook een mens heeft meer vrijheid om zichzelf te zijn in het spinnenweb van zijn relaties dan in eenzame, autonome ongebondenheid.

Reacties graag naar mailadres.